เราเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้วนะ :)



มหาวิทยาลัยให้อะไรกับเรามากมาย  สอนอะไรเราตั้งมากมาย

ในที่สุดก็ถึงวันนี้ วันที่เราเรียนจบ

เย้ พ่อแม่คงหายเหนื่อย และคงภูมิใจที่ส่งเราได้ถึงฝั่งแล้ว 

ต่อจากนี้จะขอพล่ามยาวววววววววว 

ความจำตอนนี้เริ่ม เลือนลางเจือจาง มาก 

.

ตอนยื่นแอดมินชั่นจำได้ว่าเลือกไม่ตั้งใจเลยและคิดว่าต้องแอดมินชั่นไม่ติดแน่ๆ

เลือกม.บูรพาเป็นอันดับสุดท้าย เลย 

ตอนนนั้นเครียดและกังวลมาก ปรึกษากับแม่ไปสมัครเีรียน ม.รังสิต

ตอนมัธยมเกรดดี สามารถขอทุนของ ม.รังสิตได้ 

สมัครเรียนม.รังสิต จ่ายเงินค่าเทอมเรียบร้อยแล้ว

แน่วแน่มากว่าชั้นเรียน ม. รังสิตแน่ๆ 

วันประกาศผลแอดมิดชั่นปรากฏว่า สอบติดม.บูรพา

บอกกับแม่ว่าจะไม่เอา แต่หลายคนคัดค้านมาก

อยากให้เรียนรัฐบาล ดีกว่า 

นี่ร้องไห้ไปหลายวัน  สรุปเรียนก็เรียนที่ ม.บูรพา

และมีเรื่องที่ตลกมาก
คือนี่ไม่เคยไปเรียนม.รังสิตเลยนะ แต่มีใบเกรดของม.รังสิตส่งมาที่บ้าน

มีวิชาหนึ่ง ได้เกรด C คือมากจากไหน 5555555555555 

ตั้งแต่ปี 1 จนถึงปี 4

ความจริงคือคนดีๆเค้าหนีไปหมดแล้ว

แต่ทั้งโฟมและซิ่ม แอนด์ปุ๊ก พอย ปาล์ม ตัวเรา อยู่กลุ่มเดียวกันจ้า เพื่อนต้องช่วยเพื่อนไง ลุยด้วยกัน ต้องช่วยงานเต็มที่
งานหนักจ้าาา 555555555555

ทั้งหาสปอนเซอร์ หาเงินมาทำโครงการ

โอยยย ตอนหาสปอนเซอร์นี่โหดสุด
พยายามทำหน้าหนาๆไว้ แบกหน้าไปขอทุนสนับสนุนโครงการ
ธนาคารนี่ไปทุกธนาคาร พรรคพลังชลงี้ MBA งี้
บางที่ก็ให้ บางทีก็ไม่ให้ - -"





มาม่ารวมสาบาน ? ตอนไปทำโครงการสอนน้องที่ศรีราชา




ปุ๊กชอบเรียกว่ากระแหร่ง กระแหร่งคงแปลว่าสวยหรือไม่ก็น่ารักเนี้ยะแหละ
เราเชื่ออย่างนั้น โห๊ะๆๆ หัวเราะร้ายระดับสิบ

เกิดความผิดพลาดในการทำโครงการของชมรม
เราเลยต้องทำโครงการเพิ่มอีก



ต้องจัดการแข่งขันโต้วาที



งานนี้ก็ไม่พ้นหาสปอร์นเซอร์อีกจ้า
เชิญอาจารย์เป็นกรรมการ หาคนมาแข่ง หาคนมาดู
เหนื่อยแต่ก็สนุก :)




ปาร์ตี้คนมีหู ปาร์ตี้วันปีใหม่ ตอนปี 3
สนุกสนานมาก มีแม่งานคือมายด์ดี้ ชีตื่นเต้นมากค่ะงานนี้ 55




ปี 3 นอกจากกิจกรรมเยอะแล้ว เรียนก็เยอะมาก งานก็เยอะ
ทุกอย่าง เยอะ 

ดูสิตอนนี้นี่ตั้งใจเรียนขนาด นั่งเรียนแถวหน้าสุด ดูตั้งใจสุดนะ
แต่ดูรูปดีๆ ระดับสายตากับหนังสือเรียน
อยู่คนละองศา 5555
อินี่นั่งเล่นบีบี - -"


หมายเห็ด. ตอนปี 3 กิจกรรมเยอะจนกลุ่มเราบอกว่า
ซิ่มเรียนจบรับจัดงานอีเว้นท์จัดออแกไนซ์มั้ย แล้วเอาเพื่อนๆไปเป็นลูกจ้าง 55


ช่วงชีวิตของปี 4

ตอนปี 4 เรียนไม่เยอะก็จริง
เรียนน้อย งานเยอะ และต้องทำวิจัยไปด้วย
ไม่ได้มีสัดส่วนที่สมเหตุสมผลกันเล๊ย

วิชา 2 หน่วยกิต 
นี่สั่งงานเหมือนเรียนสัก 8 หน่วยกิต 
5555555555555

 

ดูสิตอนเรียนเราก้ตั้งใจ


ถ่ายรูป

ดูคนรอบข้างสิคะ ก้มหน้าก้มตาทำงานดูหนังสือเรียน
แต่อินี่กับปุ๊ก ตั้งใจถ่ายรูปค่ะ
มายด์ดี้เป็นคนถ่ายรูปนี้ 55



.
.
ปี 4 นี่แทบย้ายสำมะโนครัวจากหอ มานอนหอสมุดมหาลัย
ไหนจะทำงานวิจัย ไหนงานที่อาจารย์สั่งรายวันแบบไม่ให้ว่างเว้น




ตั้งใจหาข้อมูล คุยงานกันมาก หนังสือนี่กองเต็มโต๊ะเลย
ดูมีภาพลักษณ์ของนิสิตที่ดี

ถามว่าหนังสือที่กองๆอยู่นั้นเกี่ยวกับงานมั้ย
ส่วนใหญ่เป็นหนังสือความชอบส่วนบุคคล
เช่น นิตยสาร นิยายเรื่องสั้น 5555



นี่ตั้งใจหลับกันเกินไปม้อยยยยย ห้องสมุดนะเธอ
ทุกคนพร้อมใจกันหลับ ภาพลักษณ์นิสิตที่ดีก่อนนี้หาบวูบ

ในขณะที่ทำงานที่พอสมุด อิพวกนี้ก็จะต้องถ่ายรูปกันเกือบทุกครั้งที่มา
แต่กิจกรรมที่เด็ดสุดในหอสมุดคือ


 การแอบเอาขนมขึ้นมากิน 555


ใครเอาขนมมาได้เยอะสุด นี่คือวินนะ

ความรู้สึกที่สามารถแอบเอาขนมมากินที่หอสมุดได้
เหมือนผู้ชนะแล้วได้ถ้วยรางวัลชนะเลิศอ่ะ




ในรูปนี่ช่วงที่กำลังทำวิจัยอยู่
ช่วงชีวิตแบบหน่วงๆ แถมนี่ติดซีรีย์เกาหลีช่วงทำวิจัยอีกนะ

การติดซีรีย์แม่งทำชีวิตพัง จริงๆนะ
เพราะถ้าได้เริ่มดูและมันเริ่มสนุกแล้ว คือจะหยุดดูไม่ได้
จะต้องดูให้จบ ดูข้ามวันข้ามคืนก็ไหว
5555555555