Afternoon Tea - Authers' Lounge

April 23, 2013


วันเกิดเราล่ะค่ะคุณขาาาาาาา

อายุ 23 ปีบริบูรณ์ แล้วนะจ๊ะ
ปกติวันเกิดอยู่บ้านกับครอบครัวทุกปี เพราะมันตรงปิดเทอม

แต่ปีนี้ทำงานอยู่บ้านที่กรุงเทพคนเดียว



ไกด์และพ่อแม่เลยไลน์มาอวยพร
ไม่โทรมาด้วยนะ 55


.
.
โอกาสอันดีที่คุณภาณุมีวันหยุดตรงกับเราและหยุดตรงเสาร์อาทิตย์
ตั้งใจไปดื่มชา ที่ Mandarin Oriental


ถือเป็นการ ...
ฉลองวันเกิดตัวเอง *รัวมือ*



แหม๋ ผู้ดีอังกฤษมว๊ากกกกกกกก 55



ฉลองย้อนหลังวันเกิด 1 วัน
นี่เกิด 19 เมษา แต่ไปฉลองวันที่ 20
คืออิภาณุขัดใจไม่ได้ นี่ออกคำสั่งว่าวันเกิดนะ ห้ามขัดใจ
555555 หัวเราะชั่วร้่าย

นี่บอกเลยว่าไม่มั่นใจว่าภาณุจะขับรถไปโอเรียลเต็ลลล ถูก
แต่ก็นะ เห็นว่าภาณุเคยไปกินข้าวกับครอบครัวที่โอเรียนเต็ลมาก่อนแล้ว
ก็คงจะขับรถไปถูกแหละ ยังมั่นใจอยู่




แต่แล้วอิภานุไปผิดทางจ้า


ถึงขั้นต้องปาดไอโฟน เปิดกู้เกิ้ลแมพเสิร์ชแผนที่โรงแรม 
อีกนิ๊ดดดเดียวจะถูกทางล่ะ 55



พอรู้พิกัดแล้วว่าอยู่ซอยโรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก


.
ณ เวลานั้นเป็นเวลาบ่ายโมงฝ่าๆ
อิภาณุเกิดอยากกินข้าวหน้าเป็ดขึ้นมา
แต่นี่อยู่ย่านบางรัก ไม่เคยมา ไม่รู้พิกัดร้่านข้าวหน้าเป็ดซะด้วย

สุดท้ายไปโรบินสันบางรัก กินเป็ดย่างเอ็มเค แทน
จะกินร้านไหนมันก็เเป็ดย่างเหมือนกัน 555



กินเสร็จอิ่มแล้ว คืออะไร แล้ว อาฟเตอร์นูนทีล่ะ

คือแบบ ท้องไม่เหลือพื้นที่ให้ยัด อะไรแล้วจีจี

กินเอ็มเคเสร็จเพิ่งจะบ่าย 3 โมงเอง โรงแรมนัดไว้ 16.30
ไปถึงก่อนเวลาก่อนประมาณ 1 ชั่วโมง
คำนวณเวลาพลาดดดดด !!!!!!




มาถึงโรงแรมก็นั่งรอชั้น 2 ของล๊อบบี้
ความจริงรอชั้น 1 ก็ได้ป่ะ  แต่เป็นความต้องการของอิภาณุ - -"

รอไปรอมา
อิภาณุดันปวดเข้
รออิภาณุไปปล่อยของก่อน 55





ห้องน้ำตกแต่งดูหะรูหะราเชียวละคุ๊ณณณณณ

.
.

จัดแจงตัวเองกันเสร็จเรียบร้อยก็เดินไป Auther' Lounge



ทางเดินและภายในตกแต่งด้วยรูปภาพติดพนัง
เป็นรูปพระบรมวงศานุวงศ์สมัยก่อน
ดูสวยและคลาสสิคดี





บรรยากาศที่ดื่มชาก็คงคุ้นๆ กันดี
สถานที่นิยมจัดงานหมั้นงานแต่งเลยล่ะ

สวยเลอค่า ออกแนวเพ้อฝันเฟ่อออ !!! 

นี่ก่อนจะมาจองล่วงหน้าก่อน 3 อาทิตย์ได้
เลยได้นั่งโต๊ะมุมดีๆ และได้นั่งในห้องนี้

ถ้าไม่ได้จองหรือเสี่ยงมาเลย ถ้าโต๊ะเต็มก็ได้นั่งข้างนอก
ไม่ๆได้นั่งในบรรยากาศแบบนี้ และมีคนบรรเลงเปียโนให้ฟังด้วย
เพิ่งจะรู้ที่หลังว่านักเปียโนเป็นคนพิการทางสายตา :)



นักเปียโนเล่นเพลงที่เราชอบด้วยล่ะ
เพลง Kiss the rain

.
.

พอนั่งโต๊ะเรียบร้อย พนักงานก็นำเมนูให้ดู



เมนูเป็นภาษาอังกฤษหมดข่า

เราสั่ง traditional set
มีเช็ตขนมต่างๆ พร้อมชา  1 กา

ชาที่ตั้งใจมาโดน คือ Marco polo 

แต่เรามากัน 2 คนจึงต้องสั่งชาเพิ่มอีก 1 กา
นี่ให้พนักงานแนะนำมาชาอันไหนดี พนักงานแนะนำ voyage
เราก็เลยสั่ง voyage ไป


ระหว่างรอชากับขนมทาเสิร์ฟ
พนักงานเอาไอติมมาให้ทานเล่นๆ ก่อนคนละ 1 ถ้วย




ไอติมรสมะนาวขิง ( Lime and Ginger Sorbet )

ไอติมลูกเล็กๆ  รสก็แบบมะนาว ขิงจริงๆ
เหมือนจะอร่อยนะ แต่ทำไมกินกันไม่หมดก็ไ่ม่รู้ 55555

ชามาเสิร์ฟแล้วพนักงานดมกลิ่นชา
ว่ากาไหนเป็นชาอะไรของใคร แล้วก็เสิร์ฟ

นี่ก็ลองดมดูบ้างว่ากลิ่นชา 2 กากลิ่นมันต่างกันยังไง
แต่ก็ไม่รู้อยู่ดีว่ากาไหนเป็น  Marco polo หรือ Voyage



หรือ ประสาทสัมผัสทางจมูกเราจิตายด้าน
5555555555




พนักงานวางกาชาไว้ซะไกล
เวลาชาในแก้วเราหมด พนักงานก็เดินมาเติมให้ตลอด




มาพร้อมกับเช็ตขนม 3 ชั้น น่ากินทุกอย่างข่าาาาา

.
.
พนักงานแนะนำให้กิน สโคน ก่อน

เพราะถ้าเย็นมันจะแข็งไม่อร่อย
ต้องกินคู่กับแยมและเนย




สโคนก็เหมือนขนมปังอบเป็นก้อนๆ 


อาฟเตอร์นูนทีทำไมค้องกินคู่กับสโคน
นี่อธิบายด้วย เหตุผลส่วนตัว ว่าเพราะอิสโคนเนี้ยะ
กินเข้าไปแล้ว ฝืดคอ มากจ้า





ต้องดื่มชาตามเพื่อไม่ให้ติดคอนั้นเอง :P
ชากลิ่นห๊อมมมม หอม ประทับใจข่าาา

เราติดรสหวาน เวลากินเลยเติมน้ำตาลเพิ่ม
แต่ภาณุกินแบบปกติ  เชื่อว่าเมื่อชั้นแก่ตัว

ถ้าเป็นเบาหวานจะไม่แปลกใจเลอ


เซ็ตขนมทานคู่กับชาก็มีหลายอย่างมากมาย
ทุกอย่างน่าโดนหมด
ความจริงในเมนูมีบอกนะว่ามีขนมอะไรในเซ็ตบ้าง
แต่นี่ขี้เกียจจำ มาเสิร์ฟก็กินๆไปตามเรื่องตามราว 55


เค้าบอกว่าเหมาะกับทาน 2 คน
นี่ว่ามาสัก 3-4 คน น่าจะพอดี

มากิน 2 คนนี่ไม่ไหวข่าาาาาาาา
อิ่มจนยัดไม่ลงแล้ว  


นี่เอ็มเคยังไม่ย่อย และก็มายัดอิของพวกนี้ลงไปต่ออีกจ้า

กินไปเม้าท์มอยไป
ดูคนนั้ยคนนี้ไป แขกที่มากินมีฝรั่ง และคนจีน
สรุปรวมโต๊ะเรามีคนไทย 2 โต๊ะ



กินไปก็ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ เอาไว้อวดชาวบ้าน
คือไม่ต้องมาเนี๊ยมอาย เพราะใครๆเค้าก็ถ่ายกันทั้งนั้น
นี่พูดจริงๆ





นี่นั่ง แอ๊บ เป็นผู้ดีมีมารยาทอยู่
อิภานุบอกนี่ไม่ต้องแอ๊บหรอก
ภาณุแรงนะ  นี่จะไม่ทน 555




ถึงจะแอ๊บสักแค่ไหน
ระหว่างกินก็ เดี๋ยวทำส้อมตก ทำขนมหก อยู่นั้นข่าาา

.
.


สภาพตอนที่อิ่มสุดๆ และยัดอะไรเข้าไปไม่ไหวแล้ว
กินเหลืออีก ตอนนั้นคิด เอาใส่ถุงกลับบ้าน ดีมั้ย
คือเสียดายนะ บ่องตง 





ให้อิภาณุถ่ายรูปให้ นางถ่ายแบบไม่นับ


นางกดชัตเตอร์รัวๆๆๆๆๆๆ


แล้วให้มาเลือกเอาเองว่าพอใจรูปไหนสุด
ดูหน้าแต่ละรูปสิ รูปที่เอาคิดว่าดูดีสุดล่ะที่อิภาณุถ่ายให้
บ้างก็รูปเบลอ บ้างก็หน้าเหวอๆ 



.
.
พนักงานที่นี้ service mind เยี่ยม
พนักงานก็ต้องดีหน่อยล่ะ เล่นบวก vat,service charge ซะนะ




วันนี้อิภาณุนะมีปัญหากับหมวกเราตลอดเว นางไม่อยากให้ใส่
นางเขินที่ต้องเดินด้วยกัน
55555555555555555555555



0 ความคิดเห็น